
局米旁大师教言集MP188二十偈疏
12-10-1a
二十偈疏
༄༅། །ཉི་ཤུ་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་མཆན་འགྲེལ་བཞུགས་སོ། །
12-10-1b
རྒྱ༷་གར༷་སྐ༷ད་དུ༷། བི༷ངྴ༷་ཀ༷་ཀཱ༷་རི༷་ཀཱ༷། བོ༷ད་སྐ༷ད་དུ༷། ཉི༷་ཤུ༷་པའི༷་ཚི༷ག་ལེ༷འུར་བྱས༷་པ༷། འཇ༷མ་དཔ༷ལ་གཞོ༷ན་ནུ༷ར་གྱུར༷་པ༷་ལ༷་ཕྱག༷་འཚ༷ལ་ལོ༷། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་ཁམས་གསུམ་པོ་རྣམ་རིག་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་སྟེ། མདོ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་དང་རྣམ་པར་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། །སེམས་དེ་ཡང་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པར་དགོངས་པའོ། །ཙམ་སྒྲས་ཕྱི་དོན་དགག་པའོ། །དེས་ན་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྣང་བ་འདི༷་ད༷ག་ནི་རྣམ་པ་རང་གི་རྣམ༷་པ༷ར་རི༷ག་པ་ཙམ༷་ཉི༷ད་དེ། གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་དུ་ཡོ༷ད་པ༷་མ༷་ཡི༷ན་པའི་དོ༷ན་སྣང༷་བའི་ཕྱིར༷།དཔེ༷ར་ན་རབ༷་རིབ༷་ཅ༷ན་དག༷་གི༷ས། སྐྲ༷་ཤད་དང་ཟླ༷་གཉིས་ལ༷་སོ༷གས་པ་མེ༷ད་པ་མཐོ༷ང་བ་བཞི༷ན་ནོ། །དེ་ལ་བརྒལ་བ། གལ༷་ཏེ༷་རྣམ༷་པར་རི༷ག་པ་ཙམ་ལ ས་དོ༷ན་ཡོད་པ༷་མིན༷་ན༷། ཅིའི་ཕྱིར་ཡུལ༷་ལ་ལར་བུམ་སོགས་ཀྱི་སྣང་བ་འབྱུང་བ་ད༷ང་དུས༷་ལ༷་ལར་ཡང་དེ་ལྟར་ངེས༷་པ་མེ༷ད་ཅི༷ང་། ཡུལ་དུས་དེར་འཁོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སེམ༷ས་ཀྱང༷་ངེས༷་མེ༷ད་མ༷་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ༷། རབ་རིབ་ཅན་ལ་སྐྲ་ཤད་གྲོང་སོགས་སྣང་བས་དེ་དེའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་ལ་སྐྲ་དངོས་ཀྱི་བྱ༷་བ༷་བྱེ༷ད་པ༷འ༷ང་མི་རི༷གས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྣང་བ་རྣམས་ཡུལ་དུས་རེས་འགར་ངེས་པ་དང་། སེམས་ཀྱང་ངེས་ལ། སྐྲ་ཤད་དང་། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་། རྨི་ལམ་གྱི་ཟས་སོགས་ཀྱིས་བྱ་བ་དེ་དང་དེ་མི་བྱེད་ལ། སྐྲ་དང་གྲོང་དང་ཟས་སོགས་ཀྱིས་བྱེད་པའི་ངེས་པ་འདི་
12-10-2a
མི་འཐད་དེ་ཕྱི་དོན་མེད་ན་རྣམ་རིག་དེར་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཁྱད་མེད་པས་སོ་སྙམ་དུ་རྩོད་པའོ། །དེ་ལ་ཡུལ༷་དང་དུས་དང་དེ་བཞིན་སེམས་ལ༷་སོ༷གས་པ༷་རེས་འགའ་བར་ངེས༷་པས་འགྲུ༷བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ན་རྨི་ལམ་ན་ཡང་གྲོང་དང་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་ཀུན་དགའ་ར་བ་སོགས་གང་དག་སྣང་གི་ཐམས་ཅད་མི་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཡུལ་དུས་ཀྱི་སྣང་བ་རྣམས་ཀྱང་རེས་འགའ་བར་སྣང་གི་ཐམས་ཅ༷ད་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྨི༷་ལམ་དང་འདྲའོ༷་སེམ༷ས་ཀྱང༷་ཡུལ་གྱི་དབང་གིས་འབྱུང་བའི་ངེས༷་པ༷་མེ༷ད་དེ། དཔེར་ན་ཡི༷་དྭག༷ས་བཞི༷ན་ཏེ༷་ཇི་ལྟར་ན་ལས་མཚུངས་པ་དེ་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཀྱིས༷། ཆུ་ཀླུང༷་དྲི་མ་མེད་པ་ལ༷་རྣ༷ག་དང་གཅིན་མེ་མུར་ལ༷་སོ༷གས་སུ་མཐོ༷ང་བ་བཞི༷ན། བྱ༷་བྱེ༷ད་ཀྱང་ཡུལ་གྱི་རང་དབང་གིས་མིན་ཏེ་རྨི༷་ལམ༷་ན་གཉིས་སྤྲོད་རྨིས་པ་དེ་གཉིས་ཕྲད་པ་མེད་ཀྱང་ཁུ་བ་འབྱུང་བའི་གནོ༷ད་པ༷་དང་འདྲ༷། ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཀྱི་སྣང་བ་ཡང་ལས་སྣང་སྟེ་དཔེར་ན་སེམ༷ས་ཅ༷ན་དམྱལ༷་བ༷་པ་བཞི༷ན་ཏེ། དེ་དག་གིས་སེམས་ཅན་དམྱལ༷་བའི༷་སྲུང༷་མ༷་ཁྱི་དང་བྱ་རོག་ལྕགས་ཀྱི་རི་སོག༷ས་མཐོ༷ང་བ་དང༷་། དེ༷་དག༷་གིས༷་ནི༷་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ལ་དངོས་སུ་གནོ༷ད་པའི་ཕྱིར༷་རོ༷། །དམྱལ་སྲུང་དང་བྱ་ཁྱི་སོགས་སེམས་ཅན་དངོས་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་ཡིན་པར་མི་འཐད་དེ། དེ་དག་གིས་སྡུག་བསྔལ་མི་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དག་ལྕགས་སྲེག་གི་ས་གཞི་སོགས་ཀྱིས་གནོད་ན་ཇི་ལྟར་གཞན་མནར། དེ་དག་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའི་དམྱལ་བ་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དམྱལ་སྲུང་ཞེས་བཞག་གོ། དེ་ལྟ་ན་དུད་འགྲོ་མཐོ་རིས་སུ་འབྱུང་
12-10-2b
བའང་དུད་འགྲོ་མིན་པའམ། ཡིན་ན་དམྱལ་སྲུང་དེ་དག་ཀྱང་ཡི་དྭགས་ཀྱི་རིགས་དང་བྱ་སོགས་དུད་འགྲོས་བསྡུས་སྙམ་ན། ཇི༷་ལྟར༷་དུད༷་འགྲོ༷་རྣམས་མཐོ༷་རི༷ས་སུ༷། འབྱུང༷་བ༷་དེ༷་ལྟར༷་དམྱལ༷་བ༷་ན་འབྱུང་བ་མི༷ན་ལ། དམྱལ་སྲུང་རྣམས་ཡི༷་དྭ༷གས་ཀྱང༷་མིན༷་ཏེ༷་ཅིའི་ཕྱིར་ན་འདི༷་ལྟ༷་བུར༷། དམྱལ་བ་དེ༷་ན་ཡོ༷ད་པའི་སྡུག༷་བསྔ༷ལ་དེ༷ས་མི༷་མྱོང༷་བའི་ཕྱིར་རོ།

局米旁大师教言集MP188二十偈疏
12-10-1a
二十偈疏
༄༅། །ཉི་ཤུ་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་མཆན་འགྲེལ་བཞུགས་སོ། །
12-10-1b
梵语：विंशक कारिका（Viṃśaka Kārikā）
藏语：ཉི་ཤུ་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། （二十偈颂）
向文殊童子顶礼！
大乘教中将三界安立为唯识，如经中所说："善男子，此三界唯是心识。"心、意、识、了别等名称是同义词。此心也是与心所相应的意思。"唯"字是为了否定外境。因此，这些三界的显现仅仅是自己的了别识而已，并非有能取所取的分别存在，因为显现为对象的缘故。比如有眼翳病的人，见到不存在的毛发、双月等一样。
对此有人质疑：如果除了了别识之外没有实际对象存在，为什么在某些地方会出现瓶子等的显现，而在某些时间却不一定如此，在同一地点时间的人们的心识也不是不确定的？眼翳者看见毛发、城镇等显现时，这些不能起到它们应有的作用，而真正的毛发等起作用也不合理。这样质疑说，显现物在某些地方和时间是确定的，心识也是确定的，毛发、干闼婆城、梦中食物等不能起到相应的作用，而真正的毛发、城镇、食物等能起作用的这种确定性。
12-10-2a
如果没有外境，仅仅显现为了别识，没有差别，这是不合理的，这是争论点。
对此回答：地点、时间以及心等有时确定，这是可以成立的。就如同在梦中，城镇、男人、女人、园林等也只是某些显现，而不是一切都显现一样，地点和时间的显现也只是有时显现，而不是一切都在一切处显现，因此与梦相似。心识也没有因对象而产生的确定性，比如饿鬼一样，就如同业力相同的所有饿鬼，见到清净河水时，看作脓血、尿液和火焰等一样。作用也不是由对象自身决定的，如同在梦中梦见性交，虽然没有实际接触，却仍然会射精造成损害一样。一切显现都是业力的显现，就如同地狱众生一样，他们看到地狱守卫、狗、乌鸦、铁山等，这些也确实伤害那些众生。
若问：地狱守卫、鸟类和狗等不是真实众生吗？回答说这不合理，因为他们不感受痛苦。如果他们被灼热铁地等伤害，又怎能折磨他人？他们不是感受地狱痛苦的地狱众生，所以称为地狱守卫。
那么，在天界出现的旁生也不是旁生吗？或者如果是的话，这些地狱守卫也应属于饿鬼种类或鸟类等旁生？
12-10-2b
如同旁生出现在天界，但在地狱中却不是这样，地狱守卫也不是饿鬼，为什么呢？因为他们不感受地狱中存在的痛苦。


 །གལ༷་ཏེ༷་དམྱལ་བ་པ་དེ༷་ཡི༷་ལ༷ས་ཀྱིས༷་དེར༷། ལྕགས་སྲེག་གིས་གཞི་དང་ཆུ་ཚན་སོགས་འབྱུང༷་བ༷་དག༷་ནི༷་འབྱུང༷་བ༷་དང༷་། དེ༷་བཞི༷ན་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འགྱུར༷་བ༷་འདོ༷ད་ན༷་གོ༷། ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་གྱི་དབང་གིས་རྣམ༷་པ༷ར་ཤེས༷་པ༷་ཉིད་སྣང་བ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཅི༷ས་མི༷་འདོ༷ད་དེ་འབྱུང་བ་ཕྱི་དོན་དུ་འདོད་ཅེས་སོ། །མཐོ་རིས་ཀྱི་དུད་འགྲོ་རྣམས་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དེའི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ཀྱིས་དེར་སྐྱེ་ཞིང་དེ་ན་ཡོད་པའི་བདེ་བ་མྱོང་ངོ་། །དམྱལ་སྲུང་རྣམས་ནི་དམྱལ་བ་པའི་ལས་ཀྱིས་དཔེར་ན་ལུག་ལྟ་བུའི་རི་ཆེན་པོ་དག་འོང་བ་དང་འགྲོ་བ་དང་། ལྕགས་ཀྱི་ཤལ་མ་ལའི་ནགས་ས་ཚེར་མ་ཁ་ཐུར་ལྟ་དང་གྱེན་བསྟན་འབྱུང་བ་ལྟར་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་དེར་སྣང་བར་ཟད་དོ། །དོན་སྣང་སེམས་ལས་གཞ༷ན་ན༷་འབྱུང་བ་དེ་རྒྱུ་དང་འགྱུར་བར་ཡང་རྟོག་པའི་ལས་དེའི་ལ༷ས་ཀྱི༷་བག༷་ཆ༷གས་ལ༷། དེའི་འབྲ༷ས་བུ༷་དག༷་ནི༷་ཕྱི་དོན་གཞ༷ན་དུ༷་རྟོག༷། སེམས་ཀྱི་རྒྱུ༷ད་གང༷་ན༷་སྣང་བ་སྣང་འགྱུར་གྱི་བ༷ག་ཆ༷གས་ཡོ༷ད་པ༷་དེར༷། དེའི་འབྲས་བུ་རྣམ་ཤེས་འགྱུར་བ་དེ་འདྲ་ཅི༷འི༷་ཕྱིར༷་ན་འདོ༷ད་པར་མི༷་བྱ་ཞེས་སོ། །འདི་ལུང་ལས་འདོད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པར་གསུངས་
12-10-3a
པས་སོ་ཟེར་ན་གཟུག༷ས་སོ༷གས་སྐྱེ༷་མཆེ༷ད་ཡོ༷ད་པ༷་གསུངས་པ་ནི༷། ཕྱི་དོན་ལ་དགའ་བ་ཐབས་དེ༷ས་འདུལ༷་བ༷་ཡི༷་སྐྱེ༷་བོ༷་ལ༷། དགོ༷ངས་པའི༷་དབ༷ང་གིས༷་གསུང༷ས་པ༷་སྟེ། དཔེར་ན་རྫུས༷་ཏེ༷་བྱུང༷་བའི༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞི༷ན་ཏེ། ཕྱི་མ་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་ལ་དགོངས་ནས་གདུལ་བྱ་བཀྲི་བའི་ཕྱིར་དགོས་པའི་དབང་གིས་གསུངས་པ་སྟེ། བདག་གམ་སེམས་ཅན་རྫུས་སྐྱེས་དངོས་ཤིག་ཡོད་པར་གསུངས་པ་མིན་ཏེ། འདི་ན་བདག་གམ་སེམས་ཅན་མེད། །ཆོས་འདི་རྒྱུ་དང་བཅས་ལས་བྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གཟུགས་སོགས་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ཅི་ལ་དགོངས་སྙམ་ན། གཟུགས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག༷་ར༷ང་གི༷་ས༷་བོ༷ན་འགྱུར་བའི་བྱེ་དྲག་ཏུ་གྱུར་པ་གང༷་ལ༷ས་སུ། རྣམ༷་པ༷ར་རིག༷་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྣང༷་བ༷་གང༷་འབྱུང༷་བ། དེ༷་དག༷་དེ༷་ཡི༷་སྐྱེ༷་མཆེ༷ད་ནི༷། ནང་དང་ཕྱིའི་རྣམ༷་པ༷་གཉི༷ས་ཐུབ༷་པ༷ས་གསུ༷ངས་ཏེ། གཟུགས་སྣང་གི་ས་བོན་འགྱུར་བའི་བྱེ་བྲག་གང་ལས་བྱུང་བའི་ས་བོན་ལ་དམིགས་དང་དེའི་སྣང་བ་གཟུགས་སོ། །དེ་བཞིན་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་ལའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ༷་ལྟར༷་ཕྱི༷་ནང༷་གི་ས་བོན་དང་སྨིན་པའི་ཆ་ལས་རྣམ་ཤེས་དྲུག་འབྱུང་བར་ཤེས་ན། ལྟ་བ་པོ་ནས་རེག་པ་པོའི་བར་དུ་མེད་པར་ཤེས་ནས་གང༷་ཟག༷་ནི་བད༷ག་མེ༷ད་པ༷ར། འཇུ༷ག་པ༷ར་འགྱུར༷་ཏེ༷་དེ་ལས་གཞ༷ན་དུ༷་ཡ༷ང་། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་བསྟན༷་པ༷ས་ཆོ༷ས་ལ༷་བད༷ག་མེ༷ད་པར༷། འཇུ༷ག་པ༷ར་འགྱུར༷་ཏེ་རྣམ་རིག་ཙམ་ལས་ཕྱི་དོན་མེད་པས་འཛིན་པའང་མེད་པས་བརྟག༷ས་པ༷འི་བད༷ག་ཉི༷ད་ཀྱིས༷་སོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་
12-10-3b
ཅད་མེད་པས་རྣམ་རིག་ཙམ་དུའང་མེད་དོ་སྙམ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མིང་དང་མཚན་མར་བཟུང་བའི་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཡིན་གྱི༷་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་གྱི༷། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མེད་པ་ནི་དབུ་མར་མི་རུང་ངོ་། །རྣམ་པ་རིག་པ་ཙམ་ཡང་། རྣམ་རིག་གཞན་གྱིས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། རྣམ་རིག་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པས་ཆོས་བདག་མེད་པར་འཇུག་གོ།

完整直译
如果地狱众生的业力能够使灼热的铁地和热水等元素生起，同样也使它们转变为不同的形态，那么，为什么不承认由业力异熟的力量使识自身显现成那样的形态呢？这是指把元素视为外境。天界中的旁生是由能够感受那个器世间之乐的业力而生于彼处，并感受其中的快乐。地狱守卫则是由地狱众生的业力显现，就如同山羊形状的大山会来去移动，铁刺林中的刺朝下或朝上生长一样，这些只是由业力的力量而显现而已。
如果对象显现是独立于心识的，那么就认为它是因缘而变化的，这种想法是依靠那业力的习气，其果报被认为是独立的外境。在某一心相续中存在显现和将显现的习气，为什么不认为其果报识会产生这样的转变呢？
这是依据经典所承许的，因为佛陀说有色等处故。对此回答：所说的色等处存在，是针对喜好外境而用此方法调伏的众生，依据意趣而宣说的，就如同佛说"有化生的众生"一样。后者是考虑到心识相续不断，为了引导所化众生，依据需要而说的，并非说有一个真实的自我或化生众生，如经中所言："此中无我无众生，此法从因缘而生。"
那么，所说色等存在是基于什么意趣呢？从能变现为色的识自身种子特殊变化中，能生显现为了别识法相的显现，这些就是佛陀所宣说的内外二种处。色显现的种子变化，即是所缘的种子和色的显现。同样，对于声、香、味、触也应当了知。
如此了知内外种子和成熟部分能生六识，就会知道从见者到触者都不存在，因此了解人无我。此外，通过唯识的教法也能证入法无我，因为除了了别识外无外境，也没有能取，因此（法）是无自性的。
若想：若一切法都不存在，唯识也不存在。并非一切法皆不存在，而是凡愚执着的名相分别的遍计所执境都不存在，但佛的不可言说境并非在一切方面都不存在。因此这是中道，并非一切方面都不存在的话不可能是中道。唯了别识也是通过另一了别识了解为无自性，所以唯识的建立使人证入法无我。


 གཟུགས་སོགས་ཡོད་བཞིན་དུ་དེ་དག་མིག་ཤེས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་རིག་སོ་སོའི་ཡུལ་དུ་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། གཟུགས་སོགས་དེ༷་ནི༷་ཆ༷་མེ༷ད་པའི་གཅི༷ག་པུ་ཞིག་ཡིན་ན༷འ༷ང་ཡུལ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ༷་མི༷ན་ལ༷་སྟེ་ཆ་རྣམས་ལས་གཞན་པའི་ཆ་ཅན་མེད་པས་སོ། །ཕྲ༷་རབ༷་རྡུལ༷་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ༷་དུ༷་མ༷འ༷ང་མིན༷་ཏེ་ཕྲ་རབ་སོ་སོ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ༷་དག༷་འདུ༷ས་པ༷་ཞེས་བྱ་བའ༷ང་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ༷། ཅིའི་ཕྱིར་འདི༷་ལྟར༷་རྡུལ༷་ཕྲན༷་ཉིད་མི་འགྲུབ༷་པའི་ཕྱིར༷་རོ། །ཇི་ལྟར་མ་གྲུབ་ན། ཕྱོགས་དྲུག་ནས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དྲུག༷་གི༷ས་ཅི༷ག་ཅ༷ར་སྦྱར༷་བ༷་ན༷། ཕྲ༷་རབ༷་རྡུལ༷་ཆ༷་དྲུག༷་ཏུ༷་འགྱུར༷་ཏེ་ཆ་དྲུག་པོའི་གོ་ཐ་དད་པས་སོ། །རྡུལ་དྲུག༷་པོ༷་དག༷་ནི༷་གོ༷་ས་གཅི༷ག་ཡིན་ན༷། གོ༷ང་བུ༷་ཡང་རྡུལ༷་ཕྲན༷་ཙམ༷་དུ༷་འགྱུར༷་ཏེ་དྲུག་ཚོགས་ཀྱང་གོ་གཅིག་ལས་ཆེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཆེའི་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་ཉེས་པ་དེ་སྤོང་ཕྱིར་ཕྲ་རབ་ལ་ཆ་མེད་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་མིན་གྱི་འདུས་པ་དག་ཕན་ཚུན་སྦྱོར་རོ་ཟེར་ན་ཡང་རྡུལ༷་ཕྲན༷་ཕན་ཚུན་སྦྱོར༷་བ༷་མེ༷ད་ན༷་ནི༷།
12-10-4a
དེ༷་དག་འདུས༷་པ་ཡོ༷ད་པ༷་དེ༷་རྒྱུ་མཚན་གང༷་གི༷ས་ཡིན་ཏེ་མེད་དོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་ཆ༷་ཤ༷ས་ཡོ༷ད་པ༷་མ་ཡི༷ན་པས༷། དེ༷་ཕན་ཚུན་སྦྱོར༷་བ་མི་འགྲུབ༷་ཅེས༷་མ༷་ཟེར༷་ཞི༷ག །གལ་ཏེ་ཟེར་ན་འདུས་པ་སྦྱོར་བའང་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་པ་ལའང་སྦྱོར་བ་མེད་ཟེར་ན། འདུས་པ་ཆ་ཤས་དང་བཅས་པར་སྦྱོར་བ་ཁས་མི་ལེན་ན། རྡུལ་བསགས་པའི་གོང་བུར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་འགྱུར་མི་རིགས་སོ། །ཕྲ་རབ་སྦྱོར་བར་འདོད་རུང་མི་འདོད་རུང་རྡུལ་གང༷་ལ༷་ཤར་སོགས་ཕྱོ༷གས་ཀྱི་ཆ་ཐ་དད་ཡོད་པ། དེ༷་ནི༷་ཆ་མེད་གཅི༷ག་ཏུ༷་མི༷་རུང་ངོ༷་། །ཆ་ཐ་དད་མེད་ན་ཉི་མ་ཕོག་ཚེ་ངོས་གཞན་ལ་གྲི༷བ་མ་ཇི་ལྟར་འབབ་པ་ད༷ང་རྡུལ་རྡུལ་གཞན་གྱིས་སྒྲིབ༷་པ༷ར་ཡང་ཇི༷་ལྟར༷་འགྱུར༷་ཞིང་གཅིག་ལ་གཅིག་ཐོགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཐམས་ཅད་གོ་གཅིག་ན་འདུས་པ་ཐམས་ཅད་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །རྡུལ་དང་གོང་བུ་གཞན་མིན་ན། ཕྲ་རབ་ལ་གྲིབ་མ་དང་སྒྲིབ་ཐོགས་སོགས་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཆ་བཅས་སུ་འགྱུར་རོ། །སྒྲིབ་སོགས་མེད་ན་དེ་དེའི་མིན་པར་འགྱུར་བས་གོང་བུ་དེ་དག་རྡུལ་དེའི་མིན་པའམ། རྡུལ་དེ་གོང་བུའི་མིན་པར་དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱིས་ཅི་ཡང་མ་བྱས་པའི་གོང་བུའི་རྫས་རྩོམ་པའི་གཞི་མིན་པར་འགྱུར་བ་དང་། གོང་བུ་ཆ་ཤས་མེད་པའམ་ཆར་གསིལ་དུ་མེད་པར་འགྱུར་རིགས་ན་དེ་མི་འཐད་དོ། །དེ་དག་གོང་བུའི་ཡིན་གྱི༷་ཕྲ་རབ་ཀྱི་མིན་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས། གོ༷ང་བུ༷་ལས་གཞ༷ན་མི༷ན་ན་གྲིབ་མ་དང་སྒྲིབ་ཐོགས་སོགས་དེ༷་དག་རྡུལ་དེའི༷་མིན༷་པར་གྲུབ་བོ། །འདི་འདྲའི་རྟོག་པ་འདི་ནི་གནས་པའི་
12-10-4b
ཁྱད་པར་ཏེ། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མི་ཁེགས་མ་འགག་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཅེའམ། འདུས་པ་ཞེས་བསམ་པ་འདིའི་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན། མིག་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ཉིད་དང་། སྔོན་པོ་སོགས་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། ཅི་མིག་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་སྔོ་སེར་སོགས་ཆ་མེད་ཀྱི་རྫས་གཅིག་ཡི༷ན་ནམ་དུ་མ་ཡིན། དེས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན་དུ་མའི་ངེས་པ་ནི་བཤད་ཟིན། རྫས་གཅི༷ག་ན༷་ས་གཞན་དུ་རིམ༷་གྱི༷ས་འགྲོ༷་བ༷་མེ༷ད་དེ༷་དེ་གོམ་གཅིག་བོར་བས་ཐམས་ཅད་དུ་སོན་པར་ཐལ་ཏེ་རྫས་ཆ་མེད་གཅིག་ཡིན་པས་སོ། །ཚུ་རོལ་གྱི་ཆ་ཟི༷ན་པ་དང༷་ཕ་རོལ་ཀྱི་ཆ་མ༷་ཟི༷ན་པ་ཅི༷ག་ཅ༷ར་ཡོད་པ་མེ༷ད་པར་འགྱུར་ཏེ་རྫས་གཅིག་ལ་ཆ་གཉིས་མེད་པས་སོ།

完整直译
如果色等确实存在，为什么它们不成为眼识等各种了别识的对象呢？回答说：色等若是无分之一，则不是诸有境的对象，因为除了诸部分外，不存在具有部分的整体。也不是多个极微的自性，因为不能执取各个极微。也不是所谓的极微聚合，为什么呢？因为极微本身不能成立。
怎样不能成立呢？当六个极微从六个方向同时结合时，极微会成为有六个部分，因为六个部分所占位置各不相同。如果六个极微占据同一位置，那么聚合体也将只有一个极微那样大，因为即使六个聚集在一起，也不会大于一个所占的位置。
迦湿弥罗毗婆沙师为了避免这个过失说，由于极微无分，它们不是彼此结合，而是聚合体彼此结合。然而，如果极微之间不相互结合，那么它们的聚合存在是基于什么理由呢？没有理由。
不要说因为极微没有部分，所以它们的相互结合不能成立。如果这样说，聚合体的结合也不能成立。如果说聚合体也没有结合，那么如果不承认聚合体有部分而结合，怎么能成为极微堆积的团块呢？这是不合理的。
无论承认还是不承认极微结合，凡是有东方等方位差别的极微，就不可能是无分一体。如果没有不同部分，当阳光照射时，如何在其他面产生阴影？极微如何被其他极微遮蔽？一个如何阻碍另一个？如果一切都占一个位置，所有聚合体都将变成一个极微。
如果极微和团块不是不同的，那么极微也将有阴影、遮蔽和阻碍等，这样就变成有部分了。若没有遮蔽等，则它们不属于彼此，因此团块不属于那些极微，或者极微不属于团块，二者将成为不同的，那样极微就不是构成团块实体的基础，因为它们对团块什么也没做；而团块则应该没有部分或不可分解，但这是不合理的。
如果这些属于团块而不属于极微，如果极微不异于团块，那么阴影、遮蔽和阻碍等不属于那极微，这就已经确立了。
这种思考是存在的特殊情况。若色等的特性不被否定未灭，那么考虑"极微"或"聚合体"有什么用呢？
色等的特性是什么呢？是眼等的对象性以及蓝黄等性。
眼等的对象蓝黄等是无分的一个实体还是多个？这有何意义？多的确定性已经解释过了。
若是一个实体，则不会逐渐移动到其他地方，因为迈出一步就应该到达所有地方，因为是无分的一个实体。不可能同时存在已抓取此方的部分和未抓取彼方的部分，因为一个实体不能有两个部分。


 །རྟ་གླང་སོགས་གནས་པ་ཐ་དད་རི༷ས་ཆ༷ད་དུ༷་མར༷་གན༷ས་པ༷་མི་འཐད་དེ་གཅིག་གནས་པར་གཞན་ཡང་གནས་པས་གནས་པ་རིས་མ་ཆད་པར་འགྱུར་བ་དང༷་རྟ་གླང་སོགས་ཡུལ་གྱི་གོ་ས་གང་ནོན་པ་དང་མ་ནོན་པ་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་ཇི་ལྟར་རུང་སྟེ་སོ་སོའི་གོ་ས་རིས་ཆད་ཐ་དད་དང་བར་ན་སྟོང་པ་བཅས་མངོན་སུམ་གཟུང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པས་རྫས་གཞན་ཁོ་ནར་རྟོག་གི་གཞན་རྫས་ཀྱི་ཆས་དུ་མ་ཡིན་ན། ཆུའི་སྐྱེ་བོ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀྱང་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་གཟུགས་མཚུངས་བས། དེ་ལྟར་ན་མིག་གིས་སོད་མི་སོད་ཀྱི་ཆ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་མི༷ག་གི༷ས་མི༷་སོ༷ད་པའི་ཕྲ་བ༷འ༷ང་མེ༷ད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གཟུགས་མཐའ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལ་བརྟགས་པས་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་མི་འགྲུབ་ལ། དེ་མ་གྲུབ་པས་གཟུགས་སོགས་མིག་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མི་འགྲུབ་ལ། མངོན་སུམ་མྱོང་བ་ཡོད་ཕྱིར་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་བོ། །གལ་ཏེ་ཚད་
12-10-5a
མའི་དབང་གིས་ཡོད་དམ་མེད་པ་དམིགས་ཕྱེ་སྟེ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ན། ཚད་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་མངོན་སུམ་མཆོག་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གཟུགས་སོགས་དོན་དེ་མེད་ན་འདི་ལྟར་བདག་གི་མངོན་སུམ་རིག་པའི་བློ་འདི་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན་མངོ༷ན་སུམ༷་མྱོང་བའི་བློ༷་ནི༷་རྨི་ལམ་སོ༷གས་ཀྱི་རང་བཞི༷ན་དོན་མེད་པ་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ༷་ཡ༷ང་གང༷་གི༷་ཚེ༷་ཡུལ་འདི་དག་གིས་མངོན་སུམ་མོ་སྙམ་དུ་མངོན་སུམ་གྱི་བློ་འབྱུང་བ་རྟོག་པ་དེ༷་ཡི༷་ཚེ། ཁྱོ༷ད་ཀྱི༷་ཡིད་ཤེས་ཀྱིས་འདི་ཞེས་བཅད་པ་དང་མིག་ཤེས་ཀྱང་དེ་ཚེ་འགག་པའི་ཕྱིར་དོན༷་དེ༷་མི༷་སྣང༷་ན༷། དེ༷་ནི༷་མངོ༷ན་སུམ༷་དུ་ཇི༷་ལྟར༷་འདོ༷ད་ལ་ལྷག་པར་ཡང་སྐད་ཅིག་མར་སྨྲ་བས་མངོན་སུམ་དུ་ཇི་ལྟར་འདོད་དེ་དེའི་གཟུགས་དང་རོ་ལ་སོགས་པ་དེ་ནི་འགག་ཟིན་ཏོ། །དཔེ༷ར་ན༷་དོན་མེད་པར་དེ༷ར་སྣང༷་བའི་མིག་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ༷་རི༷ག་བཞིན༷་ནོ༷་ཞེས།བཤ༷ད་ཟི༷ན་པ་དེ་འདྲའི་མྱོང་བ་དེ༷་ལ༷ས་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དེ་དྲ༷ན་པ༷ར་ཟ༷ད་ལ་དྲན་པས་མྱོང་བ་མིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྨི་ལམ་ལ་ཡུལ་མེད་པ་ལྟར་སད་ཚེའང་ཡིན་ན། དོན་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་པས་ཀྱང་རྟོགས་རིགས་ན་དེ་ལྟར་མིན་པའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པ་མིན་ནོ་ཞེ་ན། རྨི༷་ལ༷མ་མཐོ༷ང་བ༷་ལ༷་ཡུལ༷་མེ༷ད་པ༷ར། ཇི་སྲིད་མ༷་སད༷་བར༷་དུ༷་ཕལ་པས་རྟོག༷ས་པ་མ༷་ཡི༷ན་ལ་སད་ནས་ཡུལ་མེད་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་ཡང་། སད་པའི་ཚེ་རྨི་ལམ་ལྟར་ཡུལ་མེད་པ་མི་ཤེས་པ་ནི་ལོག་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་རྟོག་གོམས་པས་ཡིན་ལ། གང་ཚེ་གཉེན་པོ་འཇིག་རྟེན་འདས་པ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་ན། དེའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེས་སད་པའི་ཚེའང་ཡུལ་མེད་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཡིན་ནོ།

完整直译
马牛等处于不同位置、界限分明多处所存在是不合理的，因为一处存在时其他也存在，所以存在的界限不应分明，而马牛等所占据和未占据的空间位置怎能成为一体？因为各自分明的位置界限和中间的空隙都是可以直接感知的。
若仅由特性不同而认为是完全不同的实体，而不是由多种其他实体的部分组成，那么微小的水生物与大的水生物形状相同，如此则会出现能被眼见和不能被眼见的两种部分。因此，眼睛不能见的细微事物也将不存在。
所以，通过观察色法最细微的各个极微，它们无法成为一体。由于这不成立，色等作为眼等的对象也不成立。但由于有直接经验，所以只能是唯识成立。
如果由量的力量区分存在与不存在并加以了解，在一切量中，现量是最殊胜的。因此，如果色等对象不存在，那么我这现量认知的意识是如何产生的？对此回答：现量感知的意识如同梦等本性无实对象，这已如前所述。
当你认为"这是现量所缘"而生起现量识的分别时，你的意识已经将"这"确定下来，眼识也在那时已灭，若此时对象不显现，那如何认为它是现量呢？尤其是主张刹那性的人，怎么能认为那是现量呢？因为它的色和味等已经灭了。
如前所说，如同在无对象时显现的眼识等了别识一样，在那种经验之后，是意识在追忆它，而追忆不是亲身体验。
如果说像梦中无对象那样，醒时也是如此，那么世人也应该了解无对象，但事实并非如此，所以不是像梦一样所有所缘都不存在。对此回答：对于梦中见到的无对象，在未醒之前，普通人不了解，醒后虽然产生了解无对象的认识，但在醒时却不知道如梦般无对象，这是因为颠倒分别念的习惯所致。当获得对治——出世间无分别智慧时，由此获得的清净世间后得智慧能够了解醒时也无对象。
;


 །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་བློ་རང་ག་བས་རྨི་སད་ཀྱི་ཡུལ་ཁྱད་ཡོད་དུ་འབྱེད་པ་འདི་ཕྱི་དོན་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་སུ་མི་རུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་རང་གི་སེམས་རྒྱུད་འགྱུར་བའི་
12-10-5b
ཁྱད་པར་ལས་དོན་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་འབྱུང་གི དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ལས་མིན་ན། བརྟེན་པ་དེ་དང་བཤད་པ་དེ་མེད་པས་སྡིག་གྲོགས་དང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བརྟེན་པ་དང་། དམ་པ་དང་དམ་པ་མིན་པའི་ཆོས་མཉན་པ་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡང་དག་དང་ཡང་དག་མིན་པར་ངེས་པ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་ཅེ་ན། སེམས་ཅན་གཅི༷ག་ལ༷་གཞན་སེམས་ཅན་གཅི༷ག་གི་རྣམ་པར་རིག་པའི་དབ༷ང་གི༷ས་ན༷། རྣམ༷་པར༷་རི༷ག་པ༷་ཕན༷་ཚུ༷ན་རྣམ་རིག་རྣམས་ངེས༷་པར་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུད་གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་གི་ཁྱད་པར་ལས་རྒྱུད་གཞན་ལ་རྣམ་པར་རིག་པའི་ཁྱད་པར་འབྱུང་གི་དོན་ལས་མ་ཡིན་ནོ༷། །གཉིད་ལོག་པའི་སྐབས་སུ་དོན་མེད་པ་བཞིན་གཉིད་མ་ལོག་པའི་ཡང་དེ་འདྲ་ན། དགེ་མི་དགེའི་ལས་སད་དུས་སྤྱད་ན་རྨི་ལམ་བཞིན་འབྲས་བུ་མེད་པར་ཅིས་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། སེམ༷ས་ནི༷་འཁྲུལ་བའི་གཉི༷ད་ཀྱིས༷་ནོན༷་པ༷ས་ན༷། དེ༷་ཕྱིར༷་རྨི༷་ལ༷མ་དང་སད་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས༷་བུ་མི༷་མཚུ༷ངས་ཏེ་འདི་དོན་ཡོད་མེད་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཀྱང་རྒྱུའི་དབང་གིས་སོ། །གལ་ཏེ་འདི་ཀུན་རྣམ་རིག་ཙམ་དུ་ཟད་ན་གང་ལ་ཡང་ལུས་དང་ངག་ཀྱང་མེད་པས་ཤན་པ་སོགས་ཀྱིས་གསོད་པ་ན་ལུག་སོགས་ཇི་ལྟར་འཆི་བར་འགྱུར། ལུག་སོགས་འཆི་བ་དེ་ཤན་པ་སོགས་ཀྱིས་མ་བྱས་ན། ཤན་པ་སོགས་ལ་སྲོག་གཅོད་པའི་སྡིག་པ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། གཞན་འཆི༷་བ༷་ནི་རྒྱུད་གཞ༷ན་གྱི༷་རྣམ༷་རི༷ག་གི༷། བྱེ༷་བྲ༷ག་ལས་ཏེ༷་དཔེ༷ར་བྱ༷་ན༷། འདྲེ༷་ལ༷་སོ༷གས་པའི༷་ཡི༷ད་ཀྱི་རྣམ་རིག་གི་དབ༷ང་གི༷ས། གཞ༷ན་གྱི༷་དྲ༷ན་པ་ཉམ༷ས་ཏེ་སྨྱོ་བ་སོགས་སུ་འགྱུར་སོགས་བཞིན། འདིར་སོགས་སྒྲས། རྨི་ལྟས་སུ་མཐོང་བ་དང་། འབྱུང་པོའི་གདོན་ཕབ་པ། རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་དབང་གིས་དཔེར་ན། འཕགས་པ་ཀཱཏྱཱའི་བུ་ཆེན་པོའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་ས་ར་ཎས་རྨི་ལྟས་མཐོང་བ་དང་། དྲང་སྲོང་དགོན་པ་བ་ཡིད་འཁྲུགས་པས་ལྷ་མིན་དབང་པོ་ཐག་བཟང་རིས་
12-10-6a
ཕམ་པ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་གི་བྱེ་བྲག་གིས་གཞན་གྱི་སྲོག་དབང་དང་མི་མཐུན་པའི་འགྱུར་བ་འགའ་འབྱུང་སྟེ་སྐལ་མཉམ་གྱི་རྒྱུད་རྒྱུན་ཆད་པ་འཆི་བར་རིག་པར་བྱའོ། །གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་གིས་གཞན་འཆི་བར་མི་འདོད་ན་དྲང༷་སྲོང༷་རྣམས་ཁྲོས༷་པ༷ས་དམོད་བོར་བས་ད༷ན་ཏ༷་ཀ༷འི་དགོན་པ་དང་། ཀ་ལིང་ཀ་དང་མ་ཏང་ཀའི་དགོ༷ན་པ༷་དག་ཇི༷་ལྟར༷་སྟོང༷་བར༷་གྱུར༷། དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུས་ཡི༷ད་ཀྱི་ཉེ༷ས་པ༷་ཁ༷་ན༷་མ༷་ཐོ༷་ཆེ༷ར། དེ༷་ཡི༷ས་ཇི༷་ལྟར༷་འགྲུབ༷་པ༷ར་འགྱུར༷། དེ་རྣམས་དྲང་སྲོང་ཁྲོས་པས་མིན་ཞིང་དེ་ལ་དགའ་བའི་མི་མ་ཡིན་རྣམས་ཀྱིས་ཁ་བཏགས་པར་བྱས་སོ་སྙམ་ན། ཡིད་ཀྱི་ལས་དེ་ལུས་ངག་གི་ལས་ལས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆེ་བར་ཇི་ལྟར་འགྲུབ། དེས་ན་ཡིད་འཁྲུགས་པ་ཙམ་གྱིས་སེམས་ཅན་དེ་སྙེད་འཆི་བར་བྱས་པས་སོ། །ཐམས་ཅད་རྣམ་རིག་ཙམ་དུ་ཟད་ན་གཞན་སེམས་རིག་པས་གཞན་སེམས་ཤེས་སམ་མི་ཤེས་མི་ཤེས་ན་གཞན་སེམས་རིག་པར་མི་འགྱུར་ལ། ཤེས་ན་སེམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གཞན༷་སེ༷མས་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་རི༷ག་པ༷ས་ཤེས༷་པ༷་ནི༷། སེམས་ཀྱི་དོ༷ན་ཇི༷་ལྟ་བ་བཞི༷ན་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ་གཟུང་འཛིན་ཏུ་ཞེན་པ་དང་དེའི་རྣམ་པ་དང་ཆ་འདྲའི་རང་སེམས་རིག་པའི་ཕྱིར་ཇི༷་ལྟར༷་དཔེར༷་ན། ར༷ང་སེམ༷ས་རང་གིས་ཤེ༷ས་པ༷ས་སང༷ས་རྒྱས༷་ཀྱི༷། སྤྱོ༷ད་ཡུལ༷་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་ཇི༷་བཞི༷ན་མི༷་ཤེས༷་པའི་ཕྱི༷ར་སེམས་རྟོགས་པ་མིན་པ་བཞིན་ནོ།

完整直译
因此，世间普通心识区分梦与醒时对象之差别，这对于证明无外境而言不能作为理由。如果说由自己心相续的特殊变化而生起显现为对象的了别识，而非由对象的特殊性所致，那么由于没有那种依靠和听闻，为什么众生的了别识通过亲近恶友和善知识，以及听闻正法和非正法而确定为正确和不正确呢？
对一众生来说，是由另一众生的了别识的力量，使了别识互相确定，即由他相续的了别识的特殊性使另一相续中产生了别识的特殊性，而不是来自对象。
如果说睡眠状态无对象，醒时也是如此，那么为什么在醒时所造的善恶业不像梦中一样无果报呢？由于心被迷惑的睡眠所蒙蔽，所以梦中与醒时的业果不相等，这不是由于有无对境，而是由于因的力量。
如果这一切仅是了别识，任何人也没有身语，那么屠夫等杀戮时，羊等怎么会死亡？如果羊等的死亡不是由屠夫所造成的，那么屠夫等人怎么会产生杀生的罪业呢？
他人的死亡是由他相续的了别识的特殊性所致，例如，由鬼等的意识了别的力量，使他人的记忆减退而变成疯狂等，如此等等。这里"等等"是指在梦中看到预兆、被鬼神附身、以及由具神通者的心力，例如尊者大迦旃延的加持使萨拉那见到梦兆，以及仙人沙门因心乱使阿修罗王缚著利战败一样，由他人了别识的特殊性，生起与他人生命力不相应的某种变化，应当了解这种同类相续断绝即是死亡。
如果不承认由他人的了别识能使他人死亡，那么仙人们发怒诅咒，旃陀迦林、迦陵迦林和摩登伽林怎么会变成空无一人？以这样的原因，意业的罪过如何能成为极大的过失？
若想：那些不是由仙人愤怒所致，而是喜欢他们的非人所诬加的。那么意业怎么能成为比身语业更大的过失呢？正是因为仅凭心意的扰动就能导致如此多的众生死亡。
如果一切仅是了别识，那么他心智者能否知道他人心识？若不能知，则不能成为他心智；若能知，则能如实了知心识。
他人心识被他人了别识所知，并非如心的实际情况，因为（他心智者）执着于能取所取，了知与彼相似的自己的心识，就如同自心被自己所知，不能如实了知佛的境界不可言说之义一样，因为不能如实了知，所以非真正通达心识。
;


 །ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ༷་རི༷ག་ཙམ༷་དུ༷་གྲུབ༷་པ༷་འདི༷། དབྱིག་གཉེན་བད༷ག་གི༷ས་བད༷ག་གི༷་བློ་ཡི་མཐུ༷་དང་མཚམས་པའམ་འདྲ༷་བ༷ར། བྱས༷་ཀྱི༷་རྣམ་རིག་ཙམ་གྱི་གྲུབ་མཐའ་དེ༷་ཡི༷་རྣམ༷་པ༷་ཡི་དབྱེ་བ་ཀུན༷།
12-10-6b
བསམ་ཡ༷ས་རྟོག་གེས་གཏིང་མི་དཔོག་ཅིང་ཟབ་པ་ནི་སང༷ས་རྒྱས༷་ཀྱི་སྤྱོ༷ད་ཡུལ༷་ལོ་ཏེ་ཁོ་ནའོ། །ཉི༷་ཤུ༷་པའི༷་ཚི༷ག་ལེ༷འུ༷ར་བྱས༷་པ༷་སློབ༷་དཔོ༷ན་དབྱི༷ག་གཉེན༷་གྱི༷ས་མཛ༷ད་པ༷་རྫོ༷གས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཛི་ན་མི་ཏྲ་དང་། ཤཱི་ལེན་དྲ་བོ་དྷི་དང་།དཱ་ན་ཤཱི་ལ་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བན་དེ་ཡེ་ཤེས་སྡེས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །མཆན་འདི་སངས་རྒྱས་གཉིས་པའི་རང་འགྲེལ་དང་བསྟུན་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མི་ཕམ་རྒྱ་མཚོའི་ཕྱག་བྲིས་ལས་ཞེ་ཆེན་རི་ཁྲོད་དུ་ཞལ་བཤུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།

完整直译
一切法唯识的成立，我世亲已尽我智力所及或相似地阐述，而唯识宗义的一切方面
无法用无量思辨测其深度，其深奥唯是佛陀的境界。
《二十偈论》由大师世亲所著，终。
印度堪布吉那弥札（Jinamitra）、尸罗因陀菩提（Śīlendrabodhi）、达那尸罗（Dānaśīla）以及藏地大译师班智达耶喜德（Yeshede）翻译、校对并最终确定。
此注释依据第二佛陀的自释，对照全知麦彭嘉措手稿，在协钦山寺抄写并最终确立。
;
USER: 谢谢


 །འདིས་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་གཞུང་གི། རིང་ལུགས་པདྨའི་དགའ་ཚལ་མཆོག །སྲིད་མཐའི་བར་དུ་ཆེར་རྒྱས་ཏེ། །བློ་གསལ་བུང་བའི་ངལ་འཚོར་ཤོག །མངྒ་ལཾ།། །།



完整直译
愿此瑜伽行派教法，
犹如至上莲花欢喜园，
直至轮回边际广大增盛，
成为智慧蜜蜂休憩之处。
吉祥！


